مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۴

روزی که ز بیم جمله را دل خون است

منگر به گناه ما که چند و چون است

گر پای حساب در میان می‌آید

غفار ز قهار بسی افزون است