مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۱

زآن می نخورد زاهد پاکیزه‌خصال

کاین نشئه در آن نشئه وبال است وبال

ای مایه زرق و شید و تزویر بگو

جز خون تو در جهان چه چیز است حلال