مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷

زنهار که رخ نتابی از درویشان

تا دور نباشی از دعای ایشان

رمزی‌ست خط دانه گندم یعنی

نصفی از توست نصفی از درویشان