مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات و قصاید » شمارهٔ ۱۳۰ - (ناکامل)

............

............

جرئت عندلیب را نکند

عاشق روی دل‌گشای چراغ

کار پروانه‌ای رود از پیش

که نتابد رخ از جفای چراغ

بزم درویش بی‌تعلق را

دل روشن بود به جای چراغ

عیش در شب کند دل مجذوب

شب فزون‌تر بود صفای چراغ