آمد اینک رمضان از پی بیقیدان باش
چند روزی دگر از عمر چو گل خندان باش
پیشتر زآن که در میکده ها دربندند
خانه را وقف حریفان کن و دربندان باش
باده با قند لب یار گرت دست دهد
جام عشرت زن و بر عادت برقندان باش
در شب نیمه گر از وصل براتی یابی
از پی ساز و طرب همچو خردمندان باش
دام بستان ز بیعیش چو آمد رمضان
باز در خانه قاضی شو و در زندان باش
کس چه داند که پس از عهد چه خواهد بودن
محتسب گو تو در این مسئله پایندان باش