حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۰۹ - رباعی

ای آن که نهند مهر و ماه از تمکین

بر خاک جناب تو شب و روز جبین

با دست زبان و دل تنگم منشان

بر آتش انتظار و فارغ منشین