صفی علیشاه » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۹

با نیک و بد زمانه نزدیک مشو

نیکی کن و در پی بد و نیک مشو

در سِرّ‌ِ وجود زیرَکان بس گشتند

سر رشته نیافت کس تو باریک مشو