مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۱۳۲

رفتی پسرا دوش به می نوشیدن

بودت هوس یار دگر ورزیدن

روی تو بکنده‌اند معلومم شد

من روی تو کنده چون توانم دیدن