مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۴۴

قاضی چو زنش حامله شد زار گریست

گفتا ز سر قهر که این واقعه چیست

من پیرم و . . . من نمی‌خیزد هیچ

وین قحبه نه مریم است، این بچه کیست