مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۳۶

آن کودک قصاب دکان می آراست

استاده بدند مردمان از چپ و راست

دستی به کفل زد و خوش و خوش میگفت

احسنت زهی دنبه فربه که مراست