مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۱۲

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست

آنرا نه بدایت نه نهایت پیداست

کس می‌نزند در این جهان یک دم راست

کین آمدن از کجا و رفتن به کجاست