صابر همدانی » گزیدهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴

تا مِیل من و تو بر جفا و ستم است

تا طینت ما فاقد جود و کَرم است

تا بَد ز برای یکدگر میخواهیم

گر سنگ ببارد سَرِ ما، باز کم است