سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷۹

گیرم ز غمت جان و خرد پیر کنم

خود را ز هوس ناوک تقدیر کنم

بر هر دو جهان چهار تکبیر کنم

شایستهٔ تو نیم، چه تدبیر کنم