خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » رباعیات » شمارهٔ ۵۴

چون عکس تو بر جهان جان می‌افتد

شمع دل من در لمعان می‌افتد

چون از بدنم دقیقه‌ای می‌گوید

مویت به فضولی به میان می‌افتد