واعظ قزوینی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۳

گه در غم پوششی و، گه در غم خورد

گویا نشنیده‌ای که می‌باید مرد

تا چند غم زندگی خویش خوری؟

گاهی غم مرگ نیز می‌باید خورد!