مشتاق اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۳

عشق آمد و کاشانه جان و تن سوخت

از آتش او خانه مرد و زن سوخت

ابری برخواست ناگه و برقی جست

صدخانه بسیل رفت و صد خرمن سوخت