مجد همگر » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۹۵

یک یک هنرم بین و گنه ده ده بخش

جرمی که نرفت حسبةُ لِلّه بخش

از باد دروغ آتش خشمت مفروز

و آب رخ من به خاک سَلغُر شه بخش