مجد همگر » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۴۲

دم بی رخ یار نازنین نتوان زد

لاف از دل و صبر بیش ازین نتوان زد

او گرچه برآورد عتابی ز زمین

حق‌های گذشته بر زمین نتوان زد