کرد از دیوانهای مردی سؤال
«کاین دو عالم چیست با چندین خیال؟»
گفت: کاین هر دو جهان بالا و پست
قطرهٔ آب است، نه نیست و نه هست
گشت ز اول قطرهٔ آب آشکار
قطرهٔ آب است با چندین نگار
هر نگاری کآن بود بر روی آب
گر همه زآهن بود گردد خراب
هیچ چیزی نیست زآهن سختتر
هم بنا بر آب دارد در نگر
هرچ را بنیاد بر آبی بوَد
گر همه آتش بوَد خوابی بوَد
کس ندیدهست آب هرگز پایدار
کی بوَد بر آب، بنیاد استوار؟