سحاب اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵

شبها که زهجران توام در تب و تاب

یک دم نرود به خواب این چشم پر آب

نه بیداری زدیده آموزد بخت

نه دیده زبخت خفته آموزد خواب