جویای تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۲

افسوس که فیض از دل آگه نبری

راهی به خود از همت کوته نبری

از خویش برون خرام و در منزل باش

ناکرده سفر ز خود به خود ره نبری