جویای تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۲

با تلخی ساز تا شود شیرین‌تر

خونابهٔ دل خور که شوی رنگین‌تر

از پند چو رنجیدی اثر بخشد زود

آری هر می که تلخ‌تر زورین‌تر