گنجور

قدسی مشهدی » رباعیات » شمارهٔ ۲۸۸

 

نزدیکان را گر چو چراغ افروزند
در بزم وصال و هم ملال اندوزند
پیراهن فانوس شود تیره ز دود
هرچند که از برای نورش دوزند


متن کامل شعر را ببینید ...

قدسی مشهدی