گنجور

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۶

 

قد تو به آزادی بر سرو چمن خنددخط تو به سرسبزی بر مشک ختن خندد
تا یاد لبت نبود گلهای بهاری راحقا که اگر هرگز یک گل ز چمن خندد
از عکس تو چون دریا از موج برآرد دمیاقوت و گهر بارد بر در عدن خندد
گر کشته شود عاشق از دشنهٔ خونریزتدر روی تو همچون گل از […]


متن کامل شعر را ببینید ...

عطار