گنجور

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۲

 

هرگاه که مست آن لقا باشمهشیار جهان کبریا باشم
مستغرق خویش کن مرا دایمکافسوس بود که من مرا باشم
کان دم که صواب کار خود جویمآن دم بتر از بت خطا باشم
گه گه گویی که دیگری را باشچون نیست به جز تو من که را باشم
تا چند کنی ز پیش خود دورمتا کی ز جمال تو جدا […]


متن کامل شعر را ببینید ...

عطار