گنجور

اوحدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴

 

هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
نشگفت! اگر شکسته شوم در غمش، که هستبارم چو کوه و روی چو کاه از فراق یار
تا آن دو هفته ماه ز من دور شد، شدستروزم چو هفته، هفته چو ماه از فراق یار
چون جان به لب رسید و […]


متن کامل شعر را ببینید ...

اوحدی