×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۶۹
سلطان که خراج بر رعیت فکند
باید که بظلم بیخ مردم نکند
هر چند که شاخ بایدش بار کشید
چون بارگران بود بر آن میشکند
۲ بیت
طغرای مشهدی » گزیدهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۴
داری دولبی که از ازل هم نمکند
در بزمگه شراب حسنت گزکند
دارند جدایی به گه خنده ز هم
چون نوبت بوسه می شود، هر دو یکند
۲ بیت
