×
نظام قاری » دیوان البسه » رباعیات » شمارهٔ ۵
خادم که دراز خان بمجلس بگشاد
بودم غم جامه چون برم کاسه نهاد
آخر ز برای آش رختم شد چرب
(همسایه بدخدای کس را مدهاد)
۲ بیت
