×
جامی » دیوان اشعار » واسطة العقد » رباعیات » شمارهٔ ۴
روشن گهری که جان پاکان سفته ست
گرد غفلت ز خوابناکان رفته ست
کان الله ولا شی ء معه گفت یکی
وان دیگری الان کما کان گفته ست
۲ بیت
