عاشق که مدام محو دلدار بود

کی جز به نظاره‌اش سر و کار بود

حیرت‌زده را که دارد از حیرت باز؟

آیینه گرسنه چشم دیدار بود

هر کس که ملایمت به او یار بود

از خسّت‌پیشگان در آزار بود

مانند مگس که از تمام اعضا

با گوشهٔ چشم بیشتر کار بود

حیف از صنمی که زشت کردار بود

با هر خس و خاریش سر و کار بود

از نعمت حسنش مطلب کام مراد

گندمگونی که نان بازار بود

با چشم تو آن را که سر و کار بود

در مخمصهٔ عجب گرفتار بود

از یک نگهت جان به سلامت نبرد

هر چند که دلداده جگردار بود

یا‌رب غلطم فزون ز مقدار بود

روزم سیه از خطای بسیار بود

با اینمهه نیست افتخارم بکسی

فخرم همه بر خدای غفار بود

تا این خرد خام تو، معیار بود

این ساختن و شکستنت کار بود

تنها نه سرت به پای من خورد به سنگ

هر جا که روی تو سنگ و دیوار بود