گر خصم تو آتش است من آب شوم

ور مرغ شود حلقه مضراب شوم

ور عقل شود طبع می‌ ناب شوم

در دیده حزم و دولتش خواب شوم

از دیده فرو باری، اگر آب شوم

وز زلف برون کنی، اگر تاب شوم

بر دست نگیری ، ار می ناب شوم

در چشم تو خوش نیایم، ار خواب شوم

آن روز که بیدار از این خواب شوم

از آتش انفعال در تاب شوم

زین آلایش کدام آبم شوید

از شرم گناه خود مگر آب شوم