قسم تو ریاست از ریاست

اسمی است شریف و معنیی دون

سقا بودی چو ...ر از اول

چون ...یه رئیس گشتی اکنون

چون ...ر نهی کلاه اطلس

[...]

اکسیر تو داد خاک را لون

وز بهر تو آفریده شد کون

در فصل گلی چنین همایون

لیلی ز وثاق رفت بیرون

چون رفت پدر ز پرده بیرون

شد نرگس او ز گریه گلگون

می‌گشت به گرد کوه و هامون

دل پر جگر و جگر پر از خون

تا پل نشکست بر تو گردون

زین پل بجهان جمازه بیرون

عقل از کف عشق خورد افیون

هش دار جنون عقل اکنون

عشق مجنون و عقل عاقل

امروز شدند هر دو مجنون

جیحون که به عشق بحر می رفت

[...]

نی خویش ز دوست باشد افزون

کاین جان عزیز باشد، آن خون،

بیچاره پدر دوید بیرون

همراه سرشک و همدمش خون

فریاد که خوردیم همه خون

زین فتنه، خلاص چون بود چون؟

آه از ستم زمانهٔ دون

کاو کرد مرا جگر پر از خون

از درد فراق آن دلارام

از دیده روان شده‌ست جیحون

قدی چو الف که بود ما را

[...]

حال من بی‌قرار محزون

بگذشته ز حال زار مجنون

آخر نشنیده‌ای که مجنون

بود از غم عشق زار و محزون

هم دل ز غم فراق محزون

هم دیده ز اشتیاق پرخون

در خانه نه رواق گردون

ماییم ز اندرون و بیرون

لیلی نبود بجز رخ ما

بر چهره خود شدیم مجنون

ای طالب حق! ببین خدا را

[...]

پیموده بساط ربع مسکون

دیده همه را چو کوه و هامون

داریم غم شراب گلگون

ماییم دل لبالب از خون

سودا زده ای دگر چو من نیست

در قبه زرنگار گردون

افسانه عشق ما چه پرسی

[...]

ای از خم کاف و حلقه نون

صد نقش بدیع داده بیرون

همرنگیش ار نخواست گردون

هر شام چرا شود شفق گون

چون قرعه زدم به فال میمون

افتاد به شرح حال مجنون