احیای شعر عنصری و عسجدی کنند

کز عسجدی نمانده و از عنصری نشان

جان را رهین خون گرانبار بط کنیم

در پیشگاه میکده صاحب الزمان

موجود بی‌بدایت و بی‌انتها و حصر

مولود در مکان پدر پیر لامکان

در صورت سلیمان در کسوت بساط

در عقل و نفس و طبع و هیولی و جسم و جان

فانیست در خدای و بزرگی روای اوست

مقهور قاهرست و با شیاست قهرمان

روحی که جلوه کرد درو صورت مسیح

آمد برون ز خلوت و شد عیسی زمان

ای مانده دیر در سفر و دور از وطن

وز دوری تو گشته سته جان مرد و زن

ای همچو ماه گرد زمین گشته ره سپر

وی همچو مهر سوی فلک بوده کام زن

خاک عرب ز بوی تو با نکهت بهار

[...]

بگشود باغبان در فردوس در چمن

کردند بلبلان همه در باغ انجمن

باد صبا شقایق و گل را همی فشاند

گه مشک سده گاه زر خرده در دهن

گفتی بفرودین سوی بستان سپیده دم

[...]