تا صبحدم به طرف چمن بی نقاب شد

شبنم چراغ انجمن آفتاب شد

تا لاله ی رخش به چمن بی نقاب شد

شبنم نگار شرم گل آفتاب شد

روشندلان زهمدمی هم مکدرند

[...]

ای سیل مرگ، بی تو دل تشنه آب شد

دیر آمدی و خانهٔ طاقت خراب شد

تفسیده تابه ای، شده بستر ز تب مرا

پهلو به هر طرف که نهادم کباب شد

آورده است رشتهٔ جان رو به کوتهی

[...]

دل ها به یاد صحبت مستان کباب شد

معموره ها ز دولت خوبان خراب شد

شب بود شمع مجلس ما صبحدم چو شد

بیرون شد از خرابهٔ ما آفتاب شد

دل پیش از این نداشت رواجی به چشم عشق

[...]

بلبل به نوحه گفت به من دوش در چمن

گل شد ز گلستان و گلستان خراب شد

هر بلبلی به ماتم گل گریه می‌کند

از سوز نغمه‌اش دل عالم کباب شد

پژمرده گشت برگ درختان چو بخت پیر

[...]

شط فرات از آتش حسرت کباب شد

وز تشنگیش از عرق خجلت آب شد

در حلق ساکنان بهشت آب سلسبیل

بر یاد تشنه کامی او خون ناب شد

جبریل دست برسر و سر برد زیر بال

[...]

بنگر جمال منتظم الدوله کافتاب

از تابش و فروغ رخش در حجاب شد

خورشید اگر ز گنبد فیروزه سر زند

فیروزکوه مطلع این آفتاب شد

خاموش مفتقر که دل دهر آب شد

وز سیل اشک عالم امکان خراب شد

خاموش مفتقر که از این شعر شعله بار

آتش بجان مرد و زن و شیخ و شاب شد

خاموش مفتقر که از این راز دلگداز

[...]