سپاس و شکر بی‌پایان خدا را

برین نعمت که نعمت نیست ما را

بسا مالا که بر مردم وبال است

مزید ظلم و تأکید ضلال است

مفاصل مُرتَخی و دست عاطل

[...]

حدیث پادشاهان عجم را

حکایت‌نامهٔ ضحاک و جم را

بخوانَد هوشمند نیک‌فرجام

نشاید کرد ضایع خیره ایام

مگر کز خوی نیکان پند گیرند

[...]

حرامش باد بدعهد بداندیش

شکم پرکردن از پهلوی درویش

شکم پر زهرمارش بود و کژدم

که راحت خواهد اندر رنج مردم

روا دارد کسی با ناتوان زور؟

[...]

دوام دولت اندر حق شناسی‌ست

زوال نعمت اندر ناسپاسی است

اگر فضل خدا بر خود بدانی

بماند بر تو نعمت جاودانی

چه ماند از لطف و احسان و نکویی؟

[...]

کتاب از دست دادن سُست‌رایی‌ست

که اغلب خوی مردم بی‌وفایی‌ست

گرو بستان نه پایندان و سوگند

که پایندان نباشد همچو پا‌بند

الا تا ننگری در روی نیکو

که آن جسمست و جانش خوی نیکو

اگر شخص آدمی بودمی به دیدار

همین ترکیب دارد نقش دیوار

جوان سخت رو در راه باید

که با پیران بی‌قوّت بپاید

چه نیکو گفت در پای شتر مور

که ای فربه مکن بر لاغران زور

الا گر بختمند و هوشیاری

به قول هوشمندان گوش داری

شنیدم کاَسب سلطانی خطا کرد

بپیوست از زمین بر آسمان گرد

شه مسکین از اسب افتاد مدهوش

[...]

به حال نیک و بد راضی شو ای مرد

که نتوان طالع بد را نکو کرد

چو سگ را بخت تاریکست و شبرنگ

هم از خردی زنندش کودکان سنگ

بکوش امروز تا گندم بپاشی

که فردا بر جُویی قادر نباشی

تو خود بفرست برگ رفتن از پیش

که خویشان را نباشد جز غم خویش

توان نان خورد اگر دندان نباشد

مصیبت آن بود که نان نباشد

چه داند خوابناک مست مخمور

که شب را چون به روز آورد رنجور

دو عاشق را به هم بهتر بود روز

دو هیزم را به هم خوشتر بود سوز

به کین دشمنان باطل میندیش

که این حیفست ظاهر بر تن خویش

دلت خوش باد و چشم از بخت روشن

به کام دوستان و رغم دشمن

الهی عاقبت محمود گردان

به حق صالحان و نیکمردان

اگر بریان کند بهرام، گوری

نه چون پای ملخ باشد ز موری

خلیلی الهدی انجی و اصلح

ولکن من هداه الله افلح

نصیحت نیکبختان گوش گیرند

حکیمان پند درویشان پذیرند

گش اثهن دار اغت خاطر نرنزت

[...]