چو دو ابروش پیوسته به آمد

کمانی بود کاوّل در زه آمد

ازین گفتارها اوغمزه آمد

ز خورشیدی بسوی ذره آمد

ببین تا بر سرت اکنون چه آمد

ندیدی کین بلایت از که آمد

خوش آمد صحبت احباب جامی

ولیکن ترک صحبت زان به آمد

طراز کسوت صحبت درین بزم

وجدت الناس اخبر تقله آمد

به ما زان منت هستی نه آمد

که هست و هستی و هستی ده آمد

چو خسرو را دگر سر باره آمد

طلبکار وصال آن مه آمد