ره قربت نما و وارهانش

ز درگاه خود ای مسکین مرانش

در اینجا داد جمله سالکانش

که تا یابند کل شرح و بیانش

چو حق داری طبیعت هیچ دانش

همه وسواسها اینجا برانش

خراباتست جای سالکانش

در آنجا بشنوی شرح و بیانش

هزاران جان فدای رهروانش

هزاران جان فدای عاشقانش

یکی را در یکی گوید بیانش

نماید راز ذات جان جانش

ریاضت کرد روشن جان جانش

نمود اینجا یقین راز نهانش

چنان اندر یکی بنمود جانش

که صورت گشت اندر جان نهانش

از آن جام یقین عین العیانش

بگفت اسرار در سرّ نهانش

اناالحق میزده جسم و زبانش

سر و چشم و زبان شد جان جانش

در آن جوهر تمامت سالکانش

در اینجا گشت کل بیشک عیانش

حقیقت نیست مرگ عاشقانش

که پیش از مرگ میرند این بَدانش

کسی الاّ به جز جانان جانش

که خود داند یقین راز نهانش

چراخاموش شد در آب جانش

بگو با من کنون سرّ نهانش

دل بیدار اینجا راز جانش

همی گوید حقیقت در نهانش

گمان برداشت عطّار از جهانش

چو اوشد در حقیقت جان جانش

کف خاکست بادی در میانش

توئی اینجایگه مرجان جانش

نگاری را که می‌جویم به جانش

نمی‌بینم میان حاضرانش

کجا رفت او میان حاضران نیست

در این مجلس نمی‌بینم نشانش

نظر می‌افکنم هر سو و هر جا

[...]

دو گامی زین جهان تا آن جهانش

دو جولان از مکان تا لا مکانش

غم عالم چنان باشد به جانش

که باشد عالمی غم بهر آنش