همه در تست بردار این گمان را

که تا بیشک یکی بینی عیان را

چنانت عاشقند ای جان که جان را

نمییابند خود را و نشان را

نشاید عشق جانان ناتوان را

کسی باید که در بازد جهان را

از او واصل کنم من عاشقان را

بعزّ آن گه رسانم سالکان را

دهد آن جام معنی سالکان را

که تا بیهوش بیند جان جان را

که سّری بود بهر عاشقان را

که در بازند مهر جسم و جان را

از این گنجینه اینجا سالکان را

حقیقت دیده کردی جان جان را

حقیقت پیش بینان جهان را

در اینجاگه تو کردستی عیان را

حقیقت عشق ذرّات جهان را

یقین بنمود اینجا جان جان را

همه شرعست و تقوی سالکان را

که مییابند اینجا جان جان را

یکی گنجست مخفی عاشقان را

که میگویند و میجویند آن را

وصال اینجاست مر صاحبدلان را

که پیش از مرگ بیند جان جان را

پرستش کن خدای جاودان را

مطیع امر کن تن را و جان را