شناسد ازکمال اعتدالش

بجائی بدر و در جائی هلالش

نداند غیر ذات بی‌روالش

کسی اسرار خلقت یار جالش

ز اسماء و صفات ایدون ظلالش

بدان چون دایره نزد رجالش

چو باشد واسطه فیض و کمالش

صافت او و اسماء و ظلالش

به گردن باز می‌ماند و بالش

بجز خسران نمی‌باشد مآلش

بتی جا داد در بزم وصالش

که عالم مات و حیران از جمالش

هویدا نام پاکش از خصالش

جلال الدین محمد کز جلالش

فغان ز انقامت طوبی مثالش

که دست جور برد از اعتدالش

پس از لختی که فارغ شد خیالش

یکی از محرمان پرسید حالش