همه اسباب و جاه و ملک و مالش

وسائل گردد از بهر زوالش

مقرر شد بر او جاگیر و مالش

که آمد ناگهان وقت زوالش

ازو اسباب و فیل و اسب و مالش

بدست لشکر آمد با عیالش

ز ضعف تن ترقی کرد حالش

ز گردن شد فزون یک موی یالش!

حضوری داشتم شب با خیالش

که در خاطر نمی آمد وصالش

پریرویی که من جویای اویم

اشارت بر نمی دارد هلالش

گل از شبنم کند در یوزه چشم

[...]

مثال چشم او آمد محالش

مگر چشم دویم باشد مثالش

چو روزش شب شدی از زلف و خالش

چراغ طور بر کردی جمالش

بتی کز صحبتم گیرد ملالش

چه سازم گر نسازم با خیالش

که مخصوص منست و خاصه غیر

شب هجرانش و روز وصالش

مزن ایدل بجان ناتوان طعن

[...]

مهی دارم ندیده کس مثالش

فزون از مهر و بیش از حد جمالش

به قد سرو چمن در شرمساریش

به رخ ماه فلک در انفعالش

به دور ماه رخ از هاله خطش

[...]

ز چشم غیر پوشیدم جمالش

نمیدانم چه سازم با خیالش

به کویش زندگی چندان حرام است

که خونم غیر اگر ریزد حلالش

نویسم نامه و مرغی نبینم

[...]

نباشم ساعتی منفک ز حالش

که آید فکر دیگر در خیالش

زدم بر خاک چون کنده نهالش

به قدر وسع دادم گوشمالش

بدیدم آنچه در هجر جمالش

خداوندا نبیند کس مثالش

به کنج خلوت هجران شب و روز

تسلی میدهم دل با خیالش

بود دوزخ زهجرانش کفایت

[...]

دلم پران شده است از قُمْتَعالش

ز دردِ هجر رسته در وصالش

جمالش دیدم و دادم دل از دست

ندانم چون کنم پیش جلالش

نظر کردم به چشم دل به هر سوی

[...]

برآن سرچشمه آخر جان سپردیم

که می‌گفتند جان بخشد زلالش

عیان گشت از رخ اعیان جمالش

گرفت آفاق را صیت جلالش

دلم پران شده است از قُمْتَعالش

ز دردِ هجر رسته در وصالش

نه از دل می رود بیرون خیالش

نه از یادم رود یک دم وصالش

معاذالله رود از یاد فایز

لب و دندان و چشم و زلف و خالش

شود از هر شمالی خوش خیالش

کز او آید مگر بوی وصالش

ز امراض و دواء و اختلالش

ز حفظ صحبت آن و اعتدالش