بر او اطلاق این اسم امتیاز است

براقطاب دگر محض مجاز است

ولی بیعشق پای نفس باز است

ز هر سو بر تو دست او دراز است

سخای الله از عجز و نیاز است

سخای للهوا مکر و مجاز است

قناعت باز ضد حرص و آزاست

ز خلقان مرد قانع بی‌نیاز است

حیا پیراهن اندام ناز است

تغافل پرده قانون راز است

ببین زیر و بم تار محبت

به مضراب خموشی نغمه ساز است!

به دشنامی رقیبان را نوازد

[...]

نگاهم زآنچه بینم بی نیاز است

دل از سوز درونم در گداز است

من و این عصر بی اخلاص و بی سوز

بگو با من که آخر این چه راز است؟

فقط از بهر ماهی چند غاز است

که این بیچاره‌ها را چشم باز است

درِ آتشکدهٔ دل بر تو باز است

درآ، کاین خانهٔ سوز و گداز است

گرانباری ز بار حرص و آز است

وجود بی تکلف بی نیاز است