گنجور

مولوی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۴۰

 

چه آفتاب جمالی که از مجره گشادیدرون روزن عالم چو روز بخت فتادی
هزار سوسن نادر ز روی گل بشکفتیهزار رسم دل افزا بدان چمن بنهادی
هزار اطلس کحلی بنفشه وار دریدیکه پر و بال مریدی و جان جان مرادی
در آن زمان که به خوبی کلاه عقل ربایینه عقل پره کاه‌ست و تو به لطف چو بادی
چه […]


متن کامل شعر را ببینید ...

مولوی