بهانه می‌طلبد دوست گفتگویی را

وز این متاع شود گرم عشق را بازار

همیشه باد به کام تو گردش گردون

قدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق

ملول شد دل ما در شب دراز فراق

مگر طلوع کند آفتاب روز وصال

چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدم

ز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم

ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توست

امید هست که محروم هم نماند چشم

هنوز صبح نخستین روز دولت توست

در انتظار طلوع جمال خورشیدی

برون ز عالم حس است جان خرده بینان را

به غمزه سوی یکدیگر اشارت‌های پنهانی