به هر طرف که روان می ‌شوید ملک شماست

اگر به جانب شروان روید اولی تر

به هر چه می نگرم نور طلعت شاه است

به هر طرف که روان می شوم همه راه است

تو را چکار که در سفره چیست یا ز کجاست

بخور ز روی ارادت که نعمت‌اللّه است

چو خسرو از لب شیرین نمی ‌برد کامی

قیاس کن که به فرهاد کوه کن چه رسد

علی الصباح به میخانه خوش روان گشتیم

شراب ناب بخوردیم و مست از آن گشتیم

محب آل محمد چو بایزید بود

اگر چنانکه چنین نیست بایزید بود

وجود علم و عمل چون عطای حضرت اوست

جزاء علم و عمل محض لطف و سنت اوست