شبِ گذشته چو مه زد علم بر این خرگاه

درآمد از درم آن ماه خرگهی ناگاه

یکی به برگ سمن بسته سمبل بویا

یکی به مشک ختن بر نهفته پیکر ماه

یکی به سرو بپوشیده پرنیان حله

[...]

چه عقده‌هاست به کار دلم ز بخت سیاه

که زلف دوست بلند است و دست من کوتاه

نعوذبالله از این زاهدان جامه سفید

تبارک الله از این شاهدان چشم سیاه

یکی ز بند سر زلف او اسیر کمند

[...]

مگوگناه بود بر رخ نگار نگاه

که بر شمایل غلمان نگاه نیست‌گناه

سرشک ریز دم از دیده هر زمان ‌که ‌کنم

در آفتاب جمال تو خیره خیره نگاه

رخت زداید گرد رخم چو آب روان

[...]

بیاکه این شب هجران ز بس دراز و سیاه

کس احتیاج ندارد چو من به تابش ماه

مرا به دیده نشین تا دگر نریزد اشک

مرا به سینه گذر تا دگر نخیزد آه

مکن خیال که خون مرا نهان داری

[...]

چو اختیار به دست من و تو داد اله

درین میانه من ار بد کنم ترا چه گناه

به ذره ذره عالم چو بنگری نگری

ز شر و خیر در آنها نهاده اند دو راه

چو باطل از جدل آید پدید و حق به مثل

[...]

به عقل غره مشو تند پا منه در راه

بگیر دامن صبر و ز عشق همت خواه

عیان در آینه کائنات حق بینید

اگر به چشم حقیقت در او کنید نگاه

به غیر پیر خرابات و ساکنان درش

[...]

فرخ ز مرکز ماهی گذشت از بر ماه

به تهنیت مترنم شد السن وافواه

ز یک طرف طرب از جشن ناصرالدین شاه

ز یک طرف شعف از رستن صنوف گیاه

خجسته طلعت والای ناصرالدین شاه

خجسته باد به بالای میر کیوان جاه

امیر دوست محمد سرآمد امرا

ستوده خازن و داماد ناصرالدین شاه

بر غم دشمنش از بهر حرز جان بخشید

[...]

بکش عنان سخن (صامت) از وصیت شاه

که او فتاده ز آهت شرر به خرمن ماه

روایت است که آمد بشیر چون از راه

پیاده شد به سر تربت رسول الله

روایت است که چون عترت رسول‌الله

سوی مدینه رسیدند با خروش ز راه

کشید جای اقامه خروش و ناله و آه

میان دامن وی شاهزاده عبدالله

همیشه با تن تبدار و اشک و ناله و آه

به راه کرببلا مانده بود چشم به راه

شنید نام شفاعت چو از رسول الله

ملک به روی حسین کرده خیره خیره نگاه

جوا داد بلی می‌شناسمت ای شاه

توئی حسین و بود جد تو رسول الله

هر آن یتیم که کندی نمودی اندر راه

رخش ز صدمه سیلی یکی نمود سیاه

مرا به روز غدیر آن پریوش دلخواه

چشاند شربتی از جام وال من والاه

ز نور می به دلم پرتوی فروغ افکند

کز او نبوده به جز پیر می‌فروش آگاه

شنیدم آنچه کلیم از درخت طور شنید

[...]

تبارک الله از این نغزنامهٔ دلخواه

که بر کمال نگارنده شاهد است و گواه

اگر کسی را باشد در این جریده نظر

وگر کسی را افتد بر این صحیفه نگاه

ز کار مردم گیتی همی شود واقف

[...]

دریغ کز اثر تندباد سخت سیاه

شکست گلبنی از گلشن شرف ناگاه

ز خاندان نبی هم زدودمان صفی

برفت مردی دانش پژوه و کارآگاه

جهان فضل و محامد سپهر هوش و ادب

[...]

مرا ز روی تعصب معاندی پرسید

پدر ز روی چه معنی نداشت روح الله

جواب دادم و گفتم که او مبشر بود

ز احمد قرشی بر جمیع خلق الله

مبشر از پی آنرا که مژده زود آرد

[...]