گنجور

مولوی » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵

 

ای نوش کرده نیش را بی‌خویش کن باخویش راباخویش کن بی‌خویش را چیزی بده درویش را
تشریف ده عشاق را پرنور کن آفاق رابر زهر زن تریاق را چیزی بده درویش را
با روی همچون ماه خود با لطف مسکین خواه خودما را تو کن همراه خود چیزی بده درویش را
چون جلوه مه می‌کنی وز عشق آگه […]


متن کامل شعر را ببینید ...

مولوی