وگر سر بپیچد به الماس تیز

برآرم ز جانش یکی رستخیز

به گرز و به زوبین و شمشیر تیز

برآورد از ایرانیان رستخیز

کشیدند از کین همه تیغ تیز

نموده به تورانیان رستخیز

ز بازو چو بگذاردی تیغ تیز

برآوردی از هندوان رستخیز

همی جست ازو پیل راه گریز

تجانوی پرکینه و پر ستیز

تجانو که از دست او در ستیز

ندیدی ژیان پیل راه گریز

وگرنه به گرز و به شمشیر تیز

برانگیزم از جان او رستخیز

تو آنگه گذرکن بدین آب تیز

که دشمن ز پیش تو گیرد گریز

کشید از میانش یکی تیغ تیز

برآورد از جان او رستخیز

همان بد به گیتی چه چیز است نیز

کجا با خرد باشد اندر ستیز

سوی اژدها رفت با تیغ تیز

به خنجر برآورد ازو رستخیز

به چندان نبرده دم رستخیز

که پیش آمدش روزگار ستیز

ندیدند و نشینده باشند نیز

که سر شد زمانشان به گاه ستیز

به گردش زدش در زمان تیغ تیز

به ناگه برآورد ازو رستخیز

به دریا هم از موج و از باد تیز

ز من گم شدستند چون رستخیز

بر آمد درخشیدن تیغ تیز

زمین از نهیب آمد اندر گریز

کشیدند از کین همه تیغ تیز

ز دیوان برآمد دم رستخیز

بدین گونه از زخم شمشیر تیز

بماندست ازو نام تا رستخیز

از آن پس برآورد شمشیر تیز

به تیغ اندرون کردشان ریز ریز

کشید از میان آبگون تیغ تیز

برآورد از آن رزمگه رستخیز