چنین داد پاسخ که نخچیر نیست

مرا خود کمان و پر تیر نیست

شما را سر از رزم من سیر نیست

مرا هدیه جز گُرز و شمشیر نیست

ولیکن روانم ز تو سیر نیست

دلم چون دل تو بکفشیر نیست

برو کارگر خنجر و تیر نیست

دم آهنج کوهیست نخچیر نیست

هنوزم زبان از سخن سیر نیست

چو بازو بوَد‌، باک شمشیر نیست

زمین خورد و تا خوردشان دیر نیست

هنوزش ز خوردن شکم سیر نیست

توقّف مکن وقت تقصیر نیست

چو فرمان رسد جای تأخیر نیست

جنونم پذیرای تدبیر نیست

گریبانیم کار زنجیر نیست

زمین خورد و از خوردشان دیر نیست

هنوزش ز خوردن شکم سیر نیست

در دلش آه مرا تأثیر نیست

چون کنم خود کرده را تدبیر نیست

گر او را به‌حجت زبان چیر نیست

چرا مر شما را دل آژیر نیست