بنازید اگرتان نوازد به مهر

بترسید چون چین آرد به چهر

بدادیمش اهواز و ده باره شهر

همی زین فزونتر ز ما یافت بهر

فرازنده هفت چرخ سپهر

فروزنده گیتی از ماه و مهر

ایا آز را داده گردن به مهر

دوان پیش او هر زمان تازه چهر

به دست آینه چون درفشنده مهر

بدآن آینه درهمی دید چهر

بدانست کش بست بند سپهر

جهان خواهد از جانش بگسست مهر

سپهبد بدانست راز سپهر

که از وی جهان پاک ببرید مهر

بسازید با خوی هرکس به مهر

ز نیکان به تندی متابید چهر

ببخشای بر زیردستان به مهر

برایشان به هر خشم مفروز چهر

همی گرید ابر از دریغت به مهر

سلب هم به سوکت سیه کرد چهر

چو ماری که زرین دهد خایه بهر

پس از ناگهان باز بکشد به زهر

دو چاکرت بر درگه از ماه و مهر

که دارند کارت روان در سپهر