مرا بود بر مهتران دسترس

عنان مرا برنتابید کس

جهان داورش باد فریادرس

جز اویش نبینم همی یار کس

چنین پاسخش داد هومان که بس

به گفتار بینم ترا دسترس

نه از لشکران یار و فریادرس

به پیرامن اندر ندیدند کس

زمانه سراسر فریب است و بس

به سختی نباشدت فریادرس

به نستیهن آنگه فرستاد کس

که ای نامور گرد فریادرس

بکرد آنچ بودش ز بد دسترس

جهاندارشان بد نگهدار و بس

نیامد ز لشکر ترا یار کس

وز ایشان نبینمت فریادرس

به گودرز پس گفت بیژن که کس

جز از من نباشدش فریادرس

بدو دست یازم که او یار بس

ز گیتی نخواهیم فریادرس

همه مهر پروردگار است و بس

ندانم به گیتی جز او هیچ کس

که اوی است جاوید فریادرس

به سختی نگیرد جز او دست کس

کز ایران و توران نبینند کس

نخواهیم یاران فریادرس

همه دشت خرگاه و خیمه است و بس

از ایشان به خیمه درون نیست کس

ترا ز این جهان بهره جنگست و بس

به فرجام گیتی نماند به کس

گر ایدون که رایش نبردست و بس

جز از من نبرد ورا هست کس

چنین گفت کآتش نسوزید کس

نباید که آید خروش جرس

گر آید سپاه اندر آید ز پس

بماند نباشدش فریادرس

از این پس ندارم کسی را به کس

پرستش کنم پیش فریادرس

همه بارگاهش سیاهست و بس

شب و روز او را ندیدست کس